از امر و نهی کردن بی مورد کودکان ، بپرهیزید.
نمی دونم چرا ما بزرگتر ها در برابر کودکانمان اینقدر از افعال منفی استفاده می کنیم. مثلاً وقتی دست کودکمون رو می شوییم تا اون رو برای خوردن غذا آماده کنیم وقتی می بینیم دستش رو به میز و یا هرجای دیگه ای می زنه با عصبانیت و صدایی که نزدیک به فریاده بهش می گیم دستت رو به جایی نزن و کودکمون چون دلیلی برای دست نزدن به اشیاء دیگه پیدا نمی کنه باز هم اون کار رو تکرار می کنه و ما بزرگترها باز هم می گیم مگه نگفتم دستت رو به جایی نزن هان! و با خودمون فکر می کنیم که کودکمون با ما لجبازی می کنه. چرا هیچوقت دنبال راه حله بهتری نمی گردیم؟؟؟ مثلاً: 1-اگه کودکمون به سنی رسیده که می شه براش دلیل آورد و قانعش کرد...








